Nintendoweb

De tweede kart-racer met Mario en vrienden, kan het zijn voorganger nadoen?

Het doel in Mario Kart 64 is zoals in elke racer, race het snelste en claim je trofee! Er zijn in deze versie in totaal vier cups, met elk vier races op drie moeilijkheidsgraden. Ook is er de mogelijkheid om de races in spiegelbeeld te rijden. Hiermee zou je kunnen zeggen dat het aantal van zestien races verdubbeld wordt. Dat hier echt een meerwaarde aan zit blijkt ook uit de race Toads Turnpike, die zich afspeelt op een snelweg. Op de normale moeilijkheidsgraden rijd je met het verkeer mee en is de race redelijk eenvoudig, maar als je het in spiegelbeeld doet, speel je spookrijder, wat gelijk een stuk moeilijker is.

Per race klinkt een verschillend deuntje, dat ook versnelt als je aan de laatste ronde begint. De deuntjes zijn niet irritant, maar blijven ook niet hangen in je hoofd omdat ze zo leuk of herkenbaar zijn. Uiteraard draait het bij een racer niet om de muziekjes, maar een achtergronddeuntje is altijd leuk, en dat werkt hier prima. Ook de geluidseffecten zijn prima in orde. Alhoewel de karts misschien klinken als opgevoerde grasmaaiers, maar eigenlijk horen Nintendo-karts zo te klinken. Ook de overige geluidseffecten zijn goed, het pruttelen van het motortje als je stilstaat, de opspringende mollen, het “uitglij-geluid”, alles is goed verzorgd.

De graphics in het spel zijn wat minder. Zo is het af en toe lastig te zien welke kant je op kan. Dit hoeft niet per se te liggen aan de slechte graphics, het is af en toe gewoon wat te druk op het beeld, zoals bij Rainbow Road of DK’s Jungle Parkway. Ook lijken de karts wat te zweven over de baan, het zijn stilstaande sprites die wat beweging vertonen als je een bocht maakt. Zeker de karts hadden beter uitgewerkt kunnen zijn. De achtergronden zijn over het algemeen beter verzorgd.

Zoals bij elke Mario Kart hoort chaos, ook in deze game zit dat volop. De bekende bananen en rode schildjes vliegen je weer om de oren. De game rijdt vandaag de dag nog steeds opvallend soepel, je stopt de cassette er in, je start een race en je zit er weer helemaal in. Ook is de moeilijkheid goed opgebouwd, op het moeilijkste niveau is het echt flink aanpoten om te winnen, waarbij ook de tactiek van het wapens bewaren en op tijd gebruiken een grote rol speelt.

Het multi-player gedeelte in Mario Kart 64 is ook weer dikke pret. Er kan in 4 omgevingen tegen elkaar worden gestreden (balloon-fight) en als je met slechts twee personen bent, kan er ook een grand-prix tegen 6 computergestuurde rijders worden gedaan. De omgevingen waarin met zijn vieren een strijd kan worden geleverd zijn overigens niet super, eigenlijk is slechts 1 omgeving echt leuk om in rond te rijden, omdat er ook daadwerkelijk in rond te rijden valt.

Conclusie
Mario Kart 64 is een goede game, maar niet zo goed als zijn illustere voorganger. De grafische kracht die de N64 bezit wordt niet optimaal benut, waardoor het soms wat té chaotisch op het beeldscherm wordt. De Multiplayer is als vanouds weer dikke pret, waardoor je de game een flink langere houdbaarheidsdatum krijgt.

	Naam: Mario Kart 64	8 van de 10 Gebruikers score: 8.5
	Ontwikkelaar: Nintendo
	Jaar: 1997
	Genre: Racing
	Wii-punten: 1000
	Wii-release: 26 januari 2007

Geschreven door: Karel

---

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen.

Nick	9.0 / 10	Sat 11 Jul 09
Klasse game, zelfs nog leuk in de Wii versie

blijheid	8.0 / 10	Sat 11 Jul 09
Dit waren nog eens tijden