Nintendoweb

De Belmont familie draait al een aardige tijd mee in de gameswereld, en wij gaan in deze review terugkeren naar het eerste deel van hun serie, Castlevania.

Bij iedere gamer zou de naam Castlevania wel een belletje moeten doen rinkelen, want deze serie van Konami is immens populair geworden door de jaren heen. Het begon allemaal met een platform/actiespel en tegenwoordig kunnen we al ronddolen in werelden zonder verschillende levels in deze games. Wij keren terug in de tijd, naar het jaar 1988 om precies te zijn, want toen verscheen de eerste Castlevania op de NES.

In Castlevania kruipen we in de huid van vampierenjager Simon Belmont, waarschijnlijk de bekendste en populairste uit de Belmont familie van de Castlevania reeks. Het kasteel van Dracula is namelijk herrezen, en die smeed weer snode plannen voor onze wereld. Maar dat is natuurlijk buiten onze held gerekend, die zonder aarzelen het kasteel binnenstapt en op zoek gaat naar Dracula om hem voor eens en altijd uit te schakelen.

Gamers die enkel de recente Castlevania games hebben gespeeld zullen zich de serie vooral herinneren als één groot level waarin je vrij kan ronddolen en zo op zoek gaat naar de verschillende bazen. Vroeger was dit wel eventjes anders, want toen werden de delen van het kasteel stuk voor stuk uitgespeeld aan de hand van verschillende levels. We beginnen aan de ingang en zo gaan we beetje per beetje verder naar de kamer waar Dracula wacht op ons. Dit gaat natuurlijk niet zomaar lukken, want er zijn heel wat obstakels die Simon zullen proberen te stoppen. Dit zijn niet enkel vijanden, maar ook bodemloze afgronden en pinnen die naar beneden komen vallen. Gelukkig heeft de Belmont familie een wapen dat al het kwaad in Dracula's kasteel kan uitroeien, namelijk de zweep. Je begint het spel met een standaard zweep, maar al snel zul je twee upgrades vinden hiervoor die het wapen zowel sterker als langer maakt. Dit blijf je overigens niet behouden, want als je een leven verliest moet je weer beginnen met de eerste en zwakste vorm van de zweep.

Naast die zweep kan je ook verschillende subwapens opnemen die verspreid liggen doorheen het kasteel. Denk hierbij aan messen, bijlen, heilig water, heilige kruisen en nog enkele andere. Deze kan je vinden door de verscheidene kandelaars kapot te slaan met je zweep, die zitten overigens nog steeds in de huidige Castlevania games. Natuurlijk kan je deze wapens niet blijven gebruiken, of het zou maar wat al te makkelijk gaan... Je hebt ook een soort van magic points in de vorm van harten, deze vind je ook in diezelfde kandelaars en hiermee kan je dus je subwapens gebruiken in het spel. Maar ook hier geldt weer dezelfde regel, verlies je een leven dan verlies je je subwapen.

Ik had het al over verschillende monsters in het kasteel, en die zijn zeker met grote mate aanwezig in de game. Ze lopen uiteen van vleermuizen tot medusahoofden en van kraaien tot levende geraamtes. De één is al wat pittiger dan de andere, en soms zijn ze zo opgesteld dat je vaak je dood vindt in het opbotsen tegen een vijand gevolgd door het vallen in een afgrond. Want jawel, afgronden zijn uitermate dodelijk in deze game. Terwijl vijanden nog levenspunten van je afslaan en je ze dus kan overleven als ze je raken, zijn afgronden een directe dood. Naast deze kleinere vijanden zitten er natuurlijk ook bazen in het spel. Al bij al zijn deze nog niet zo moeilijk, want eenmaal je weet hoe je ze makkelijk kan verslaan worden ze de volgende keren dat je het spel speelt een makkie. De moeilijkheidsgraad zit hem vooral in de opbouw van de levels, mede dankzij die dodelijke afgronden.

Grafisch gezien ziet Castlevania er voor zijn tijd zeker niet slecht uit, je merkt meteen dat je je in een kasteel bevind en ook zal je alle vijanden kunnen thuiswijzen aan de hand van hun sprites. De animaties zijn niet meteen top, maar slecht zijn ze zeker ook niet. Van sommige vijanden had ik wel iets meer animatie verwacht, zoals bij de zombie's. Het geluid is dan wel weer helemaal top. Als je verschillende gamers hun favoriete soundtrack vraagt, zul je toch wel vaak de naam Castlevania horen vallen. En terecht ook, want de nummers hebben de tand des tijds zeker goed doorstaan en klinken vandaag de dag nog steeds lekker in de oren. Ook de geluidseffecten zijn helemaal in orde, dus op gebied van klank kunnen we zeggen dat Castlevania zeker een toppertje is.

Conclusie
Castlevania is een grote reeks, en dat is mede te danken aan de sterke start die de serie heeft gemaakt. De opbouw van de levels kan zeker een uitdaging bieden, en je zal al gauw weer naar je controller grijpen om toch maar voorbij dat éne stuk te komen. Grafisch is alles in orde met de game, en de muziek is voor de volle honderd procent top te noemen. Wie deze game dus niet heeft staan in zijn collectie moet daar dringend verandering in brengen!

	Naam: Castlevania	8 van de 10 Gebruikers score: N/A
	Ontwikkelaar: Konami
	Jaar: 1988
	Genre: Platform
	Wii-punten: 500
	Wii-release: 23 maart 2007

Geschreven door: Mitch Herreman

---

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen.

Er zijn op dit moment (nog) geen reacties.