Nintendoweb

Excite Bike heeft een aardig grote naam gekregen tussen de NES games, maar is hij deze naam ook waardig? Hoe leuk was motorcrossen op Nintendo's eerste console?

Excite Bike is zo'n game waarvan menig retrogamer zal zeggen "Aaaah, Excite Bike, dat waren nog eens tijden". Maar hoe komt het dat dit spel nu eigenlijk zo populair is geworden? Is het niet zomaar een motorcrossgame waarin je moet gaan racen tegen anderen en hier en daar over een heuveltje springen? Nee dat is het niet, achter het principe van Excite Bike steekt veel meer. Het is dan ook niet voor niets dat ook dit spel bij de NES Classics op de Game Boy Advance was te vinden, want een klassieker is dit spel zeker. Laten we even kijken waarom dan precies.

Normaal zou ik hier nu het verhaal gaan bespreken, maar Excite Bike heeft dat simpelweg niet. Jij bent een bestuurder van een crossmotor en je wil zo hoog mogelijk aan de top komen, punt uit, gedaan verhaal. Als je het spel opstart hoor je een aanstekelijk liedje en kan je meteen gaan kiezen of je makkelijke of iets moeilijkere parcours wil gaan berijden. Als je dit spel voor het eerst in je leven opstart lijkt het me zo logisch dat je eerst even de makkelijkere routes zal gaan kiezen om te zien of het wel iets voor jou is. En al meteen zit je middenin het spel, op je motor, met je helm op, op het parcours,... Klaar om te gaan crossen dus. Tegenstanders zal je in deze makkelijke mode niet tegenkomen op de weg, het is gewoon een kwestie van binnen de tijd de finishlijn te overschreiden.

Het principe van Excite Bike was in zijn tijd iets aparts. Je maakt gebruik van je gas om te gaan snorren maar wat hier vooral van belang is, is de vierpuntsdruktoets. Als je namelijk de lucht in vliegt over een heuvel wil je natuurlijk heelhuids gaan landen zodat je niet ogenblikkelijk het ziekenhuis in ligt. Als je naar links of naar rechts duwt op die toets zal je motor zich ook zo gaan bewegen. Met de linkertoets zal zijn voorwiel de lucht ingaan, met de rechtertoets zal het voorwiel zich naar de grond richten. Zo kan je je landingen perfectioneren, want landt je niet gelijkmatig met de grond zal je een vertraging oplopen en dat kan cruciaal worden wil je die finishlijn bereiken binnen de aangegeven tijd. Natuurlijk kan je ook crashen met je motor, maar geen nood, je kan niet gewond raken en je motor overleeft miraculeus ook alles. Het kost je ook gewoon weer tijd om op de motor te stappen, en je hoort me al afkomen... Ook dat wordt cruciaal om die finishlijn te bereiken.

De obstakels in dit spel bestaan hoofdzakelijk uit heuvels, en die bestaan in allerlei verschillende maten. Je hebt kleintjes, grote, een combinatie van de twee, heuvels die vlak na elkaar staan,... Noem maar op, het zit erin. Maar dit is niet het enige obstakel, ook op de rijbaan zullen er bijvoorbeeld stokken liggen ofzo waarover je kan crashen. Ook modderpoeltjes zijn aanwezig, hierdoor ga je al gelijk een stuk trager. Door naar boven of naar beneden te duwen op de vierpuntsdruktoets verander je van rijstrook en zo kan je dergelijke obstakels gaan ontwijken. In ieder level wordt het spel natuurlijk moeilijker en zal je al goed geoefend moeten zijn wil je ongehinderd door het level gaan snorren. Maar wat is nu eigenlijk het verschil met die moeilijker mode? Dat leg ik jullie nu eventjes uit.

Die moeilijkere mode zorgt ervoor dat je niet alleen op de rijweg was. Terwijl je in de makkelijkere mode tegen de tijd moet gaan racen en onderaan het scherm ziet hoeveelste je rijdt, zit in die andere mode in het menu iets nieuws. De tegenstanders rijden namelijk met je mee, en dat zorgt al natuurlijk voor heel wat meer chaos. Nu moet je niet alleen je sprongen corrigeren, of obstakels vermijden, nu moet je ook die gastjes gaan ontwijken. Dat maakt de game gelijk een heel stuk moeilijker. Dus eerst oefenen is de boodschap voor je hieraan gaat beginnen.

Grafisch gezien moet je niet al te veel verwachten van dit spel, pixelmotors zijn nu eenmaal niet zo stoer als het hedendaagse 3D geweld maar dat kunnen we nu niet gaan vergelijken. Alles is goed te onderscheiden van elkaar, en dat is natuurlijk het belangrijkste in zo'n game. De obstakels zal je meteen herkennen, en de heuvels zijn goed zichtbaar. Op de grond is publiek te zien, en soms verschijnt er ook een reclamebordje van Nintendo zelf. Wel leuke toevoegingen aan het spel, maar je let er niet al te snel op als je eenmaal aan het spelen bent. Van het geluid moet je nog minder verwachten, de titelsong mag dan misschien aanstekelijk zijn, tijdens het spel zelf hoor je enkel de motors snorren. Niet meer, niet minder, buiten die enkele crashes als je die veroorzaakt.

Conclusie
Excite Bike is zeker die klassiekertitel waard, maar dan vooral omwille van de gameplay. Grafisch gezien is deze game geen topper, en hetzelfde verhaaltje met de muziek. Een game die iedere NES bezitter eigenlijk moet hebben, want het spel is verslavend om te spelen. Iedereen kan hier van gaan houden.

	Naam: Excitebike	7 van de 10 Gebruikers score: N/A
	Ontwikkelaar: Nintendo
	Jaar: 1986
	Genre: Sport
	Wii-punten: 500
	Wii-release: 9 februari 2007

Geschreven door: Mitch Herreman

---

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen.

Er zijn op dit moment (nog) geen reacties.