Vechten voor respect op straat
In Urban Champion draait alles om dominantie op straat. Het is de bedoeling dat je met je bendeleider het slechte pad op gaat om andere leiders uit de ghetto om te brengen. Dit keer heb je geen glock of AK-47 tot je beschikking: je doet het met de wapens waarmee je opgegroeid bent. Je armen en benen zijn de moordwapens die je bij elk straatgevecht tot je beschikking hebt. De confrontatie vindt plaats op elke hoek van de straat, uitmondend in een gevecht bij de bibliotheek of de kapper. Zorgvuldig moet je te werk gaan om de tegenstander te slim af te zijn: een paar linkse rake klappen doen het altijd goed. Gevaren liggen overal op de loer: lawaai maken is uit den boze, wie wil er anders de politie op zijn dak krijgen? Dit spel draait niet om gewone, saaie gevechten! Het gaat hier om de money, chronic, hennessy, bitches en cars! Timing is van essentieel belang. Je staat op het punt één van de belangrijkste gevechten in te stappen en dan...
Het gaat er vaak hard aan toe!
...Je kijkt de ander recht in de ogen aan en ziet de aderen in zijn ogen roodkleuren. Je hart klopt sneller, je bloed begint sneller te stromen en dan sla je toe op het enige geschikte moment. Een combinatie van rake klappen en stoten zorgt ervoor dat je tegenstander op de grond slaat. Nog even blijf je bij hem staan, om vervolgens snel in je Bentley te stappen en op weg te gaan naar de volgende leider. Het bloed veeg je van je red bandana af...en dan ziet het zwart voor je ogen...
Urban Champion dateert uit 1984 en veel verwachtingen qua graphics zijn er dan nog niet. Verwacht dan ook niet teveel op dit vlak. De beelden zijn kleurrijk maar inspiratieloos. Geen dag/nachtwisseling, een standaardomgeving die vijf maal afgewisseld wordt en de grote wolkenkrabbers uit New York op de achtergrond. Je hebt op geen enkel vlak het idee dat dit ook daadwerkelijk een straatgevecht is waarbij je leven (3 levens) op het spel staat. De karakters zijn klonen met een ander likje verf. Gebouwen zijn grauw en identiek aan elkaar, om over de omgeving maar te zwijgen. Wel een leuke toevoeging is dat de politie langsrijdt in het heetst van de strijd: hierdoor ga je weer terug naar af en mag je je opnieuw op het strijdtoneel begeven.
Uiteindelijk ben je de baas in de ghetto
Als je in Amerika over straat loopt is hiphop niet uit het straatbeeld weg te denken. Straatmuziek was dan ook erg op zijn plaats geweest in Urban Champion. In tegenstelling daarvan hebben de makers van Urban Champion in een creatieve bui een vrolijk deuntje gecomponeerd die als achtergrondmuziek fungeert. Geheel ongepast en ze slaan de plank hier compleet mis mee. Qua geluidseffecten steekt het spel ‘redelijk’ in elkaar. Het zijn effecten die men mag verwachten maar niet bijzonder zijn. Deel je een rake klap of stoot uit, dan hoor je dit wel, maar wordt je vervolgens tegen de grond gemept dan heb je het idee dat Mario een sprongetje maakt. Maar Mario bestond toen helemaal niet? Dus de makers van Mario hebben ook geluidseffecten gestolen?
Uiteindelijk is het doel in Urban Champion om je tegenstander uit het gezichtsveld te stoten/trappen of door hem in een rioolput te slingeren. Dit is mogelijk door een combinatie van langzame en snelle stoten en trappen, al speelt bij mij het gevoel dat dit geen verschil uitmaakt. Hoe meer leiders je ombrengt, hoe moeilijker het niveau zal worden. Echter, met een replayvalue van een half uur, vanwege het feit dat je hoopt dat er nog variatie in komt en je in het begin moet wennen aan de controls, is dit spel de NES onwaardig.
...het zwart voor je ogen trekt weg. Je komt erachter dat je zojuist 9 kogels in je lichaam gepompt heb gekregen. Je kijkt langzaam naar je linker -en rechterkant...dan zie je, tussen het stromende bloed in, een muntje liggen. Je probeert het te pakken...het is een teken, het is...een muntje van 50 cent. Je bent gered...ontsnapt aan de dood beëindig je je carrière als leider...vanaf nu ga je je richten op een muziekcarrière.
Conclusie
In geen enkel opzicht weet dit spel je te boeien: niet als hiphop fan en niet als gamer. Vergelijk het met een homohiphopper, een blanke nerd met een G Unit spinner, 50 cent met een baard of een willekeurige doktergenaamd Dre. Zijn er dan positieve dingen te noemen? Nee, alles ligt zwaar onder het gemiddelde, in de gevarenzone. De enige juiste conclusie die getrokken kan worden is dat je dit spel lekker moet laten liggen.
![]() |
||
![]() |
Naam: Urban Champion |
|
| Ontwikkelaar: Nintendo | ||
| Jaar: 1984 | ||
| Genre: Fighting |
||
| Wii-punten: 500 |
||
| Wii-release: 30 januari 2007 | ||
Geschreven door: Jordy
Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen.
Er zijn op dit moment (nog) geen reacties.