Nintendoweb

Super Mario 64 is een game die eigenlijk geen inleidende zin nodig heeft. Want zeg nou zelf; Wat heeft een reviewafdeling voor de Nintendo 64 voor zin zonder een review van Super Mario 64?

De inleiding van de review, meestal de geschikte plaats om het spel kort in te leiden. Laat Mario 64 nou net een game zijn die dat niet nodig heeft. De reputatie van deze platformer is over heel de wereld bekend. Het is dan ook tekenend dat Nintendo het genoeg achtte om een opgepoetste versie van deze klassieker bij de DS te leveren, andere ‘killer apps’ waren namelijk niet voor handen. Uiteraard verdien je de status van klassieker niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen. Met een leuke overall, een ouderwetse snor en een rode pet met M-embleem ben je er nog niet. Zowel de gameplay, het geluid en de graphics moeten naar klassieke maatstaven zijn. Laat ik aftrappen met de graphics.

Super Mario 64 was een game die de wereld versteld deed staan. De Playstation was vooral bekend geworden door het leveren van semi-3D, maar Nintendo zorgde voor de revolutie. Na talloze 2D avonturen mocht onze besnorde vriend Mario eindelijk opdraven in een geweldig 3D avontuur. Het eerste dat opvalt als je de game speelt zijn de felle en vrolijke kleuren die niets voor niets gekozen zijn. Het zorgt namelijk voor sterke contrasten, omdat echt groot detail nog niet mogelijk was in deze eerste generatie N64game. Daarnaast blijft het via dit design trouw aan de Marioformule. Mario is vormgegeven als een ietwat cartooneske figuur die zich traditiegetrouw door werelden wurmt met vijanden die lijken te zijn weggelopen uit hun 2Dvoorgangers. Natuurlijk mist er wat detail bij de achtergronden en de omgevingen, maar dat is te verwaarlozen. Je waant je immers in een wereld 3D aanvoelt en misschien nog wel belangrijker: Detail zal alleen maar zorgen voor een verkleining van de mogelijkheden van de schitterende levels. Want zou je daar je ruimte op de cartridge voor willen opofferen?

Dan de muziek van het spel. En ja, als de achtergrondmuziek bij het zogenaamde ‘file select’ al epische proporties aanneemt, weet je misschien al genoeg. Ook de magische muziek die je hoort als Lakitu je kort rondleidt rondom het kasteel is prachtig, maar dan heb je nog de afzonderlijke levels die voorzien zijn van een eigen soundtrack. Elk van de 15 levels heeft zijn eigen muziek en het past allemaal perfect. Zo klinkt de muziek in het ondergrondse level (Cave Dungeon) vrij hol, terwijl een ronddraaiend platform (Merry-Go-Round) weer kermisachtig overkomt. Op het gebied van de muziek is er vooral veel variatie, het past goed bij de levels en er zit voor iedereen wel een leuke tune bij.

Ook met de sound effects zit het wel snor (Ik kon het niet laten :)). Het is goed verzorgd, catchy en brengt die oude marioherinneringen weer terug. Dat de Italiaanse loodgieter zelf ook enkele geluiden ten gehore brengt, zoals ‘It’s aaa me: Mario’ is alleen maar leuk. Alleen is het voor velen nog steeds onduidelijk wat Mario aan Bowser (3) meedeelt op het moment dat de laatstgenoemde weg wordt geslingerd.

Als laatste hebben we natuurlijk de gameplay waar we kort over kunnen zijn, maar dat doen we natuurlijk niet. Als je eenmaal begint met het ‘besturen’ van Mario kom je er al snel achter dat de game perfect met de controller in harmonie is. Waren de moves van de 2D Mario nog wat beperkt (het blijft immers 2d), in Mario 64 zijn de bewegingen bijna eindeloos. De knoppencombinaties verlopen soepeltjes en eventuele verloren levens moeten dan ook op het conto van de speler worden geschreven. Ook de camera, hoewel niet helemaal 3d (je kunt geen 360graden rondjes om je karakter draaien), zorgt niet voor problemen. Al met al is het 3Dgevoel dus compleet aanwezig, je kunt gaan en staan waar je maar wilt.

Verkenning is dan ook het woord dat centraal staat in Super Mario 64, want er zijn 15 werelden in het kasteel te vinden. In elk van die 15 werelden zijn sterren te vinden waarmee je verder kunt komen om het uiteindelijk om te nemen tegen Bowser. Voor die laatstgenoemde aartsvijand in eindbaasvorm heb je maar 70 sterren nodig, maar de echte gamer wil ze natuurlijk allemaal scoren. Naast de geheimen die je moet ontrafelen in de werelden zelf, zal je ook enkele sterren moeten zoeken in het kasteel zelf. Het zoeken naar deze felbegeerde items zorgt dan ook voor genoeg uurtjes gameplay. Het concept wat met Mario 64 was ingezet, werd dan ook gewillig overgenomen door nieuwe platformgames. De gameplay is dan ook kort samen te vatten met de termen ‘revolutionair’ en ‘verslavend’. Dat de eerste 3Dgame vandaag de dag nog zo heerlijk speelt, mag gerust uniek genoemd worden.

Conclusie
De strekking van deze review lijkt me wel duidelijk. Dit is een klassieker en de ‘koning der platformers’. Alles in deze game is tot in de puntjes verzorgd. Een game die nog steeds heerlijk speelt en een must-have is voor de Nintendo 64. De mensen die de game al hebben, kunnen weer heerlijk gaan genieten van deze game, terwijl de ‘niet-bezitters’ van deze game heel zachtjes de computer uit kunnen doen en zich in een hoekje gaan kunnen schamen. Koop deze game en speel hem is dan ook het devies van nintendoweb voor de mensen die dit stukje gamescultuur gemist hebben!

	Naam: Super Mario 64	10 van de 10 Gebruikers score: N/A
	Ontwikkelaar: Nintendo
	Jaar: 1997
	Genre: Platform
	Wii-punten: 1000
	Wii-release: 8 december 2008

Geschreven door: Vincent

---

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen.

Er zijn op dit moment (nog) geen reacties.