Link is ditmaal ook onderwater terug te vinden
Waar de 2D versies van Zelda al erg goed waren kon iedereen niet wachten op de eerste 3D Zelda. Zelda Ocarina of Time werd alweer het 5e deel uit de serie. Wat moesten we verwachten, kon Zelda aan alle verwachtingen voldoen? Nu ruim 8 jaar later weet iedereen eigenlijk het antwoord al. Maar toch, voor iedereen die 8 jaar in coma heeft gelegen en natuurlijk ook voor alle geïnteresseerden, de review van Zelda Ocarina of Time.
Het verhaal speelt zich af in de wereld van Hyrule, deze staat in verband met de Sacred Realm. In deze sacred realm wordt de triforce bewaakt, de triforce kan je stoutste dromen waarmaken. Om bij de triforce te komen moet je door "the Door of Time", welke zich bevindt in de Temple of Time. Om door de deze deur te komen heb je drie spirituele stenen nodig, de Kokira Emerald, de Goron Ruby en de Zora Sapphire. Ganondorf wil deze triforce en bijbehorende kracht hebben om de wereld te veroveren, hierdoor vervloekt hij de Lord Jabu Jabo, hij blokkeert de ingang van Dodongo’s Cavern en zorgt dat de Deku Tree langzaam sterft.
Het verhaal begint bij een jongen van de Kokiri stam genaamd Link. Link heeft een nachtmerrie over een prinses (Zelda) die ontvoerd wordt door Ganondorf. Hij wordt wakker als er een fairy zijn kamer binnenvliegt. Navi, de fairy, is geroepen door de Deku Tree. Link moet de Deku Tree redden en de Kokira Emerald halen. Het lukt, maar ondanks dat sterft de Deku Tree, als laatste woorden geeft hij aan dat Link naar Hyrule Castle moet gaan om Prinses Zelda te ontmoeten. Link gaat naar Zelda en krijgt daar het verhaal te horen. Zelda stuurt Link erop uit om de overige 2 stenen te halen, zodat ze de Door of Time kunnen openen en zelf de triforce te kunnen bemachtigen. Links avontuur gaat beginnen. Het avontuur zal tot doel hebben om Ganondorf te stoppen, maar daardoor moet Link wel reizen door vreemde steden, een vulkaan, de maag van een monster, een magisch bos, de bodem van een meer en zelfs door de tijd.
In deze Zelda zal je voor het eerst in contact gaan komen met verschillende volkeren. Je begint bij de Kokiris. De Kokiri zijn kinderen van het bos. De Kokiri worden nooit oud en verlaten het bos nooit. Link is opgegroeid bij de Kokiri, maar is er geen. Link is een Hylian, maar werd verlaten en is als Baby opgevoed door de Deku Tree. De Hylians zijn de mensen die in Hyrule Castle Town wonen. Eigenlijk gewoon normale mensen met puntoren. Zelda is de prinses van Hyrule. Naast de Hylians zijn er nog meer “mensen” in Zelda OOT. Zo zijn er de Sheikah, ze wonen onderaan Death Mountain in Kakeriko Village. Naast deze inwoners zal je nog een andere Sheikah tegenkomen in het spel. Daarnaast zijn er ook nog de Gerudo. De Gerudo zijn dieven die al jaren in de woestijn in het westen leven. Ze bestaan bijna geheel uit vrouwen, maar iedere honderd jaar wordt er één man geboren. Deze man moet de koning te worden en de meeste recente Gerudo-man is Ganondorf. Zoals eerder vernoemd zijn er ook nog de Gorons (Goron Ruby) en de Zora’s (Zora Sapphire). De Gorons zijn grote bruine wezens die stenen eten, ze leven bovenop Death Mountain en kunnen goed tegen vuur. De Zora’s zijn een combinatie tussen mens en vis. Ze leven bij Zora River en Zora’s Domain. De belangrijkste Zora is Prinses Ruto, deze zal je nog een aantal keer tegenkomen in het spel.
Hyrule Field, in één woord adembenemend
Grafisch gezien ziet alles er gelikt uit. Het toppunt is natuurlijk de eerste keer in Hyrule Field. Een groot uitgestrekt land, met mooie bebossing, een rivier, oftewel een adembenemend uitzicht. Ergens in de verte zie je Hyrule Castle, heel vaagjes. Naarmate je dichterbij komt, des te scherper wordt het. Naast dit is er natuurlijk ook een verschil tussen dag en nacht. Overdag zie je natuurlijk goed alle schaduwen en is alles duidelijk te zien. ’s Nachts is het donkerder en hierdoor is het zich ook minder, erg realistisch dus. In de dungeons is alles ook dik in orde, de vijanden zien er goed uit. De omgevingen hebben veel details en de eindbazen zien er groot en gevaarlijk uit. Als we het overwegen naar de grafische krachten van vandaag te dag ziet het er natuurlijk minder uit. Desalniettemin is dit spel nog steeds goed speelbaar en heb je geen last van de graphics.
Iedereen weet nu ook wel dat er vele dungeons in het spel zitten met elk hun eigen thema. Steeds zullen de dungeons lastiger worden en de monsters sterker. Ook de puzzels worden logischerwijs steeds lastiger. Waar het allemaal nog logisch en makkelijk begint zul je, vooral in de Water Temple, goed na moeten denken. Natuurlijk komen ook vele vertrouwde wapens weer langs als een pijl en boog, de bommen en de boomerang. Naast bekende wapens uit de voorgaande Zelda spellen zullen er ook een paar nieuwe wapens zich voordoen als een bombchu. Ook op het gebied van zwaarden, schilden en “outfits” zal Link nog enige “upgrades” krijgen binnen het spel, hierdoor is de variatie erg groot.
Kijkend naar de controls dan zitten deze prima in elkaar. Met de B-Knop sla je met je zwaard. Je overige wapens staan gepositioneerd op de 3 C knoppen. Met de R knop gebruik je je schild. Tot slot is een van de belangrijkste knoppen de Z-Knop, hiermee “target” je namelijk je vijanden. Door deze targeting blijf je je tegenstander volgen is het makkelijke om te kunnen aanvallen en verdedigen. Mensen zullen denken hoe het dan zit met de A-knop, deze is voor verschillende doeleinden. Vaak zal je hier een bepaalde actie zien als rollen, blokken duwen e.d. Springen gaat automatisch als je van een richel of iets afspringt. Alles werkt goed en je zult van de knoppen dus geen last hebben in dit spel. De camera kan nog wel eens lastig zijn, maar dat is eigenlijk bij elk N64 spel wel van toepassing.
Soms kan er een skelet irritant voor de camera lopen
De muziek van Ocarina of Time is gecomponeerd door Koji Kondo. Kondo was eerder verantwoordelijk voor de muziek van The Legend of Zelda, Super Mario Bros. 3 en nog vele andere Nintendo titels. De muziek is erg belangrijk in deze game. Laten we gewoon beginnen met de achtergrondmuziek welke geweldig is. De nummers kloppen gewoon bij het spel. De deuntjes blijf je herinneren en gaan dan ook nooit irriteren. Een meesterwerk van Koji. Naast de normale muziek beschikt Link ook over een Ocarina. Een soort fluit waarmee je ook melodieën kan spelen. Er zijn in totaal 12 magische melodieën met elk een ander effect. Zo is er bijvoorbeeld de Sun’s Song waarmee je kiezen tussen dag en nacht. Is het dag wordt het nacht en vise versa. Deze Ocarina zal ook een belangrijke rol in het spel gaan spelen, zo kan je ermee “teleporten” door de spelwereld, nieuwe wegen openen en zelfs je eigen paard roepen. Ook de ocarina songs zijn prima, niets speciaals, het zijn kleine deuntjes die ook in je hoofd blijven hangen. De Ocarina hanteer je net als een wapen, vervolgens maak je een muziekcombinatie. Bijvoorbeeld C rechts, A, C onder enz. Speel je de goede melodie op het juiste moment dan werkt de magische kracht. De Ocarina is zeer belangrijk in het spel, het spel heet niet voor niets Ocarina of Time.
Naast het hoofverhaal zijn er nog talloze Side Quests te doen. Zo hoef je niet per se alle wapens te hebben om de game uit te spelen. Dit is wel handig en zo zal je bijvoorbeeld op zoek moeten gaan naar Fire Arrows en 3 magische kristallen met kracht. Items als bommen en pijlen kun je natuurlijk ook upgraden. Zo begin je met 20 pijlen, maar door Side Quests kan je dit aantal opkrikken naar 50 pijlen. Dit geldt ook voor bommen en anders items. Uiteraard zijn er ook weer Heart Containers verspreidt over heel Hyrule, bij 4 heart containers heb je er een hartje bij. Meer hartjes kunnen nooit kwaad bij bazen en dus zal je Hyrule goed moeten doorzoeken. Daarnaast kan je ook Golden Skultulas verzamelen. Mocht je een “gouden spin” doden dan krijg je een token. Bij verschillende aantallen tokens krijg je ergens nieuwe upgrades als een grotere wallet waardoor je meer rupees bij je kunt dragen. Tot slot kun je ook nog een paard genaamd Epona krijgen in dit spel wat het reizen veel makkelijker maakt. Dit alles geeft de veelzijdigheid van dit spel aan.
Conclusie
De 2D spellen van Zelda waren zeker niet slecht, maar OOT is gewoonweg geweldig. Alles is gewoon perfect, alle puzzelstukjes vallen op hun plek. Door vele sites en gamers is dit spel al uitgeroepen tot beste spel ooit. Wie ben ik om ze tegen te spreken. Grafisch is het goed, zelfs nu nog, het geluid is perfect, de gameplay is geweldig. Een hoge replay value en vele side-quests, wat wil een gamer nog meer. Het is tot nu toe een van de beste spellen die ooit verschenen is.
![]() |
||
![]() |
Naam: Mario 64 |
|
| Ontwikkelaar: Nintendo | ||
| Jaar: 1998 | ||
| Genre: Adventure | ||
| Wii-punten: 1000 |
||
| Wii-release: 23 februari 2007 | ||
Geschreven door: Nick
Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen.
| micha | 10.0 / 10 | Tue 9 Feb 10 |
|---|---|---|
|
|
||
| Mendel J | 10.0 / 10 | Sun 23 Aug 09 |
|---|---|---|
|
|
||